Jaap de Louw blikt terug en kijkt vooruit

Na zoveel jaren in onze directie zou je misschien bijna vergeten dat Jaap in zijn jonge jaren op niveau heeft gevoetbald. Totdat hij door een blessure zijn voetbalschoenen aan de wilgen moest hangen. “Sport domineerde waardoor ik op jonge leeftijd ben gaan werken”, zegt Jaap, die z’n loopbaan begon bij Vezeno Schadeverzekeringen in Zaandam. “Ik had het geluk dat de directeur mij kende van het Zaanse voetbalwereldje. Zo rolde ik erin.” In snel tempo werkte Jaap zich op van financial naar een van de jongste leidinggevende ooit. “De directeur zag wel iets in me. Dat betekende wel dat ik allerlei studies moest oppakken. Ik was toen 25 jaar oud en heb tot m’n 42e moeten studeren. Iedere dag ging de wekker om half zes, ik had jonge kinderen: het was best pittig. Maar ook een heel mooie kans.”

Terugkijken met trots

Toch zag Jaap een toekomst in Finance niet voor zich. “Ik wist dat er een fusie aan zat te komen tussen Vezeno, Enzico en Avéro. Een mooi moment voor wat anders, dacht ik. Uiteindelijk maakte ik de stap naar distributiemanagement en kreeg ik de opdracht om de nieuwe verzekeringscombinatie te herinrichten. Niet lang daarna gebeurde er iets wat ik nooit zal vergeten. Er waren misstanden in de volmacht portefeuille ontdekt. Mij werd gevraagd orde op zaken te stellen en het bedrijf weer levensvatbaar te maken. Dat was een behoorlijk bewogen periode. Er moest flink gesaneerd worden. We hebben het volmachtbedrijf verhuist naar Leeuwarden, een nieuwe organisatie én het risicobeheersingproces opgezet. “Dat waren intensieve jaren. Maar uiteindelijk is het gelukt om het nieuwe volmachtbedrijf op te bouwen en winstgevend te krijgen in Leeuwarden. Daar kijk ik er met trots op terug.”

“Het is klaar”

En zo zijn er meer mijlpalen waar Jaap trots op is: “De meest recente speelt zich af in de laatste acht jaar, waarin we met een club van heel betrokken en bevlogen mensen Avéro Achmea hebben neergezet als een digitale speler met een persoonlijke touch. Ik kwam de afgelopen jaren iedere dag met heel veel energie thuis.” Toch vindt Jaap het nu mooi geweest en kijkt hij uit naar z’n pensioen. Ik heb m’n werk altijd heel leuk gevonden, maar het was al met al natuurlijk ook best druk. Corona was bijvoorbeeld best een mooie periode voor me. Toen was ik meer in balans. Stop toch eerder met werken, zei m’n vrouw wel eens. Maar dat is m’n eer te na. Ik zit eerzuchtig in elkaar en wil alles afmaken. En nu is het zover, voor mijn gevoel. Ik heb goede vervanging, ik laat een bedrijf achter met fantastische mensen: het is klaar.”

Mooie plannen

Voor iemand die z’n leven lang keihard heeft gewerkt, zal pensioen vast even wennen worden. “En voor mijn vrouw ook”, lacht Jaap. “Die wordt wel eens gek van me. Zij kan rustig een boek lezen, maar ik kan niet stil zitten.” Gelukkig heeft Jaap genoeg mooie plannen in het vooruitzicht. “We gaan eerst naar Bonaire. Ook hebben we een reis naar Kenia voor de boeg, omdat we straks 40 jaar getrouwd zijn. En er is natuurlijk meer tijd over om leuke dingen te doen met het gezin.” Want dat is wel anders geweest. “In een krantenartikel werd mijn echtgenote Brenda een keer de taxichauffeur van het gezin genoemd. Dagelijks onze drie kinderen halen en brengen naar selectie trainingen schaatsen, tennis en voetballen.” Jaap zegt het met een grote glimlach, want hij weet zeker dat hij altijd een goede vader is geweest. “M’n zoon vroeg me zelfs als BABS. Dus stond ik op de bruiloft van m’n eigen zoon het huwelijk in te leiden en de ringen uit te wisselen. Dan heb je toch iets goeds gedaan als vader.”

Het rode gevoel

Na zo’n lange loopbaan bij Avéro Achmea is er genoeg om te missen. En dat geldt ook voor Jaap. “De collega’s en de klanten voorop, natuurlijk”, zegt hij direct. “En het scoren. Het binnenhalen van de omzet, het vinden van oplossingen voor complexe vraagstukken, dat soort dingen. En natuurlijk zijn er ook dingen die ik niet ga missen. Zoals het filerijden, de wekker om half zeven, de PowerPoints, de e-mailcultuur en de overleggen over overleggen”, lacht Jaap. Toch neemt hij vooral afscheid van een naar eigen zeggen prachtige organisatie. “We hebben echt een unieke positie. Klantgericht, persoonlijk, toegankelijk, bevlogen: dat rode gevoel. Behoud dat gevoel, zou ik tegen iedereen willen zeggen. Houd het vast.”